Een Enveloppy in mijn Floppy!
O ja, mijn dom blondje, ik heb best wel gemerkt dat je geprobeerd hebt een mailtje te versturen. Er zat een enveloppy in je floppy-drive!
O ja, mijn dom blondje, ik heb best wel gemerkt dat je geprobeerd hebt een mailtje te versturen. Er zat een enveloppy in je floppy-drive!
Of beter: je hebt weer wat comments achtergelaten bij deel 6.
Want van mij heb jij nu al een hele tijd geen enveloppy in je floppy gekregen hé? Neenee, van het virtuele front geen nieuws. Urenlang. Dagenlang. Wekenlang. Niks. Noppes. Nul. Zéro.
Tot nu... 't Is vele véle graden in de schaduw en in de zon is 't nog meer van dattum en...
Want van mij heb jij nu al een hele tijd geen enveloppy in je floppy gekregen hé? Neenee, van het virtuele front geen nieuws. Urenlang. Dagenlang. Wekenlang. Niks. Noppes. Nul. Zéro.
Tot nu... 't Is vele véle graden in de schaduw en in de zon is 't nog meer van dattum en...
Je denkt al dat je je slag thuis hebt. Als ik niet wil afgaan als een gieter, moet ik slagen in jouw test. Zo simpel is dat. Denk je.
Je hebt moed geput uit mijn stilzwijgen van de afgelopen weken, zoveel moed dat je je zelfs de straat op waagde om de dringende boodschappen te doen die je al heel die tijd hebt uitgesteld – sinds je mijn eerste post ontving om precies te zijn.
Je hebt moed geput uit mijn stilzwijgen van de afgelopen weken, zoveel moed dat je je zelfs de straat op waagde om de dringende boodschappen te doen die je al heel die tijd hebt uitgesteld – sinds je mijn eerste post ontving om precies te zijn.
The First Post!
Je durfde zelfs de versterkte vesting van je huis waar je je had opgesloten even maar, heel even maar te verlaten.
Waarom ook niet? Je besefte maar al te best dat ik zelfs dààr was geïnfiltreerd en als een geest rondwaarde binnen jouw muren. Ze konden je alleen maar een illusie van veiligheid geven, die muren van je.
Je putte moed uit mijn stilzwijgen, maar toch… Maar toch…
Uit je ooghoek meende je me soms te kunnen zien, zowel binnen de muren van je huis als daarbuiten: een tengere jongeman met sluike bruine haren en een pluizig baardje.
De lichtjes gebogen schaduw op die deur… ben ik dat?
Dat teken aan de wand… ben ik dat?
Met je commentaartje meen je nu het monster van de wild om zich heen klauwende paranoia bezworen te hebben… Maar toch hoor je nog steeds de treden van de trap kraken onder voetstappen die je aan mij toeschrijft, meen je nog altijd een glimp van mij te zien verschijnen in de spiegel in de gang en mijn hete adem strijkt over je hals als je in bed ligt en bang het licht aanknipt, over je hals en je buik en…
Oké oké, je durft de straat weer op. Je durft de confrontatie weer aan met een stad die vol is van perfecte vreemdelingen, onbekenden die door je heen kijken, mannen die de vormen van je borsten en billen aftasten en je uitkleden met hun ogen en je nafluiten en…
En ieder van hen kan ík zijn.
Die commentaartjes van je, die toverwoorden… Ze hebben je verse kracht gegeven. Als je mij nu in je verbeelding ziet, zie je de tengere jongeman met de sluike bruine haren en het pluizige baardje door een doolhof van eindeloze bibliotheekgangen dwalen, schuwe en wanhopige blikken werpend op de ontelbare boeken om hem heen. Hier moet zich ergens dat fameuze citatenboek bevinden… Maar wààr?
Ook het Internet zal me deze keer niet kunnen helpen. Je weet dat er een site bestaat waarop fanaten de kernwoorden uit het omvangrijke oeuvre van Shake-Our-Speare (ook bekend als S.O.S.) hebben gecatalogiseerd. Het is voldoende een bepaald kernwoord in te tikken om meteen de context te krijgen waarin Shake-My-Speare (ook bekend als S.M.S.) dat woord ooit heeft gebruikt.
Ideaal natuurlijk om aan Shake-Our-Speare ontleende citaten op het spoor te komen. Maar uiteraard ben je niet zo dom geweest een citaat van Shake-My-Speare in je lijstje op te nemen. Nee, mijn enige kans om een juist antwoord te geven, bestaat erin de Verzamelde Werken van Christopher Marlowe door te ploegen. En dat is makkelijker gezegd dan gedaan…
Het idee verschaft je een zeker… genoegen. Je voelt je zowaar opnieuw een ongenaakbare amazone, die de teugels van haar leven strak in handen houdt. Jou krijgt CM niet klein, denk je. Jou niet.
Het spijt me evenwel, mijn teergeliefde domme blondje, je hierbij te moeten meedelen dat je me precies met die dwaze test van je het wapen in handen hebt gespeeld dat jou geheel en al zal ontwapenen… omdat ik dank zij dit schitterende ideetje van jou eens te meer kan bewijzen dat ik werkelijk àlles van je weet en dat ik je gedachten lees als waren die een open boek voor mij.
Het citatenboek waarvan je gebruik hebt gemaakt is al meer dan dertig jaar oud en wellicht is het reeds een tijdje verdwenen uit zowel de bibliotheek- als de boekhandelrekken. De Citaten Omnibus van C. Buddingh’… ik zou lang mogen zoeken hebben als ik niet wíst welk werkje je op het oog had. Niet dat ik het nodig heb om je te vertellen welke quote van Christopher Marlowe afkomstig moet zijn, hoor… Maar zo zie je maar weer hé: je kunt werkelijk níks geheim houden voor mij.
Je virtuele virus
Waarom ook niet? Je besefte maar al te best dat ik zelfs dààr was geïnfiltreerd en als een geest rondwaarde binnen jouw muren. Ze konden je alleen maar een illusie van veiligheid geven, die muren van je.
Je putte moed uit mijn stilzwijgen, maar toch… Maar toch…
Uit je ooghoek meende je me soms te kunnen zien, zowel binnen de muren van je huis als daarbuiten: een tengere jongeman met sluike bruine haren en een pluizig baardje.
De lichtjes gebogen schaduw op die deur… ben ik dat?
Dat teken aan de wand… ben ik dat?
Met je commentaartje meen je nu het monster van de wild om zich heen klauwende paranoia bezworen te hebben… Maar toch hoor je nog steeds de treden van de trap kraken onder voetstappen die je aan mij toeschrijft, meen je nog altijd een glimp van mij te zien verschijnen in de spiegel in de gang en mijn hete adem strijkt over je hals als je in bed ligt en bang het licht aanknipt, over je hals en je buik en…
Oké oké, je durft de straat weer op. Je durft de confrontatie weer aan met een stad die vol is van perfecte vreemdelingen, onbekenden die door je heen kijken, mannen die de vormen van je borsten en billen aftasten en je uitkleden met hun ogen en je nafluiten en…
En ieder van hen kan ík zijn.
Die commentaartjes van je, die toverwoorden… Ze hebben je verse kracht gegeven. Als je mij nu in je verbeelding ziet, zie je de tengere jongeman met de sluike bruine haren en het pluizige baardje door een doolhof van eindeloze bibliotheekgangen dwalen, schuwe en wanhopige blikken werpend op de ontelbare boeken om hem heen. Hier moet zich ergens dat fameuze citatenboek bevinden… Maar wààr?
Ook het Internet zal me deze keer niet kunnen helpen. Je weet dat er een site bestaat waarop fanaten de kernwoorden uit het omvangrijke oeuvre van Shake-Our-Speare (ook bekend als S.O.S.) hebben gecatalogiseerd. Het is voldoende een bepaald kernwoord in te tikken om meteen de context te krijgen waarin Shake-My-Speare (ook bekend als S.M.S.) dat woord ooit heeft gebruikt.
Ideaal natuurlijk om aan Shake-Our-Speare ontleende citaten op het spoor te komen. Maar uiteraard ben je niet zo dom geweest een citaat van Shake-My-Speare in je lijstje op te nemen. Nee, mijn enige kans om een juist antwoord te geven, bestaat erin de Verzamelde Werken van Christopher Marlowe door te ploegen. En dat is makkelijker gezegd dan gedaan…
Het idee verschaft je een zeker… genoegen. Je voelt je zowaar opnieuw een ongenaakbare amazone, die de teugels van haar leven strak in handen houdt. Jou krijgt CM niet klein, denk je. Jou niet.
Het spijt me evenwel, mijn teergeliefde domme blondje, je hierbij te moeten meedelen dat je me precies met die dwaze test van je het wapen in handen hebt gespeeld dat jou geheel en al zal ontwapenen… omdat ik dank zij dit schitterende ideetje van jou eens te meer kan bewijzen dat ik werkelijk àlles van je weet en dat ik je gedachten lees als waren die een open boek voor mij.
Het citatenboek waarvan je gebruik hebt gemaakt is al meer dan dertig jaar oud en wellicht is het reeds een tijdje verdwenen uit zowel de bibliotheek- als de boekhandelrekken. De Citaten Omnibus van C. Buddingh’… ik zou lang mogen zoeken hebben als ik niet wíst welk werkje je op het oog had. Niet dat ik het nodig heb om je te vertellen welke quote van Christopher Marlowe afkomstig moet zijn, hoor… Maar zo zie je maar weer hé: je kunt werkelijk níks geheim houden voor mij.
Je virtuele virus
0 reacties:
Een reactie plaatsen